Një fletë me një rreth të zi. Një mundësi që duket pa kufi. Dhe një njeri që, brenda pak sekondash, kalon nga kureshtja te dëshira për të marrë gjithnjë e më shumë.
“The Black Hole” është një film i shkurtër britanik i vitit 2008, me regji dhe skenar nga Philip Sansom dhe Olly Williams. Në vetëm pak sekonda, filmi përcjell një mesazh të thjeshtë, por të fortë: lakmia nuk nis atëherë kur duam gjithçka. Ajo nis kur nuk dimë më të themi “mjaft”.
Personazhi kryesor zbulon se rrethi i zi në fletë i jep një fuqi të pazakontë: ai mund të kalojë përmes objekteve dhe të marrë atë që ndodhet në anën tjetër. Në fillim e përdor për diçka të vogël. Por sapo kupton çfarë mund të bëjë, dëshira nis të rritet.
Ajo që pak çaste më parë dukej e mjaftueshme, papritur nuk është më.
Një çokollatë kthehet në para. Paratë kthehen në dëshirën për të marrë edhe më shumë. Dhe pyetja “Çfarë më mjafton?” zëvendësohet ngadalë me “Çfarë tjetër mund të marr?”
Pikërisht këtu qëndron edhe kuptimi i “vrimës së zezë”. Ajo nuk është vetëm rrethi i zi në fletë. Mund të shihet edhe si një metaforë për boshllëkun që krijohet brenda njeriut kur dëshira për më shumë nuk njeh kufi.
Sepse problemi nuk është gjithmonë se nuk kemi mjaftueshëm. Ndonjëherë problemi është se, edhe kur kemi atë që na duhet, përsëri duam më shumë.
Në fund, dëshira për të marrë edhe pak më tepër e çon personazhin drejt pikës ku humbet gjithçka. Ai futet pas parave që kërkon, por përfundon i mbyllur dhe i pafuqishëm për t’i përdorur ato.
Paratë janë aty. Por tani nuk i vlejnë më asgjë.
Dhe ndoshta ky është mësimi më i fortë i filmit: ajo që kërkojmë me aq dëshirë mund të humbasë çdo vlerë nëse, për ta pasur, sakrifikojmë gjithçka tjetër.
Sa herë sakrifikojmë kohën me familjen për të fituar më shumë? Sa herë heqim dorë nga qetësia për një jetë më luksoze, nga shëndeti për karrierën, nga miqësitë për interesin apo nga liria për pasurinë?
Në fund, pyetja nuk është vetëm “Sa kemi?”
Është më e thjeshtë dhe ndoshta më e vështirë:
“A na mjafton ajo që kemi?”
Sepse ndonjëherë kufiri mes ambicies dhe lakmisë nuk përcaktohet nga ajo që duam të fitojmë, por nga ajo që jemi të gatshëm të humbasim për ta pasur.
