Ceuta duket krejt ndryshe nga kartolinat turistike. Në vend të rërës së pastër dhe detit të kaltër, disa prej zonave bregdetare janë mbuluar nga mbeturinat, duke krijuar një pamje që të vështirëson të besosh se ndodhesh në një prej pikave më të njohura të bregdetit spanjoll.
Pas flukseve të emigrantëve që mbërrijnë nga Maroku, në zonat ku ata janë grumbulluar kanë mbetur pas shishe plastike, qese, rroba, mbetje ushqimore dhe sende të ndryshme. Sasia e mbeturinave është aq e madhe sa në disa pjesë bregu ngjan më shumë me një landfill të hapur sesa me një plazh.
Pamjet janë të forta pikërisht për shkak të kontrastit. Deti vazhdon të jetë aty, por bregu që e rrethon është kthyer në një grumbull mbetjesh.
Ceuta prej vitesh përballet me presion të madh migrator dhe me situata të përsëritura ku qindra apo mijëra persona grumbullohen në hapësira të kufizuara. Në raste të tilla, menaxhimi i mbetjeve dhe pastrimi i zonave të prekura bëhet një tjetër sfidë për autoritetet.
Por përtej debatit të madh për emigracionin, pamjet ngrenë një pyetje të thjeshtë: si u lejua një pjesë e këtij bregdeti të arrinte në këtë pikë?
Nga njëra anë, deti dhe peizazhi që vazhdojnë të duken magjepsës; nga ana tjetër, mbeturinat që janë shpërndarë në breg dhe i japin zonës pamjen e një vendgrumbullimi.
Një parajsë natyrore që, të paktën në këto pamje, është mbytur nga mbeturinat.
