Një procedurë prokurimi e zhvilluar nga Albcontrol, i drejtuar nga Dritan Isaku, ngre dyshime të forta për mënyrën se si është organizuar gara, për nivelin real të konkurrencës dhe sidomos për diferencën pothuajse të padukshme mes fondit limit dhe ofertës fituese.
Bëhet fjalë për tenderin me objekt “Mbulimin e shpenzimeve për kontrollin mjekësor për Kontrollorët e Trafikut Ajror”, një shërbim për të cilin Albcontrol kishte vendosur në dispozicion fondin limit prej 6,666,667 lekësh të reja pa TVSH ose gati 80 milionë lekë të vjetra me TVSH.
Nga dokumentet e procedurës rezulton se fituese është shpallur kompania SALUS TIRANA sh.a., me një ofertë prej 6,666,666.65 lekësh të reja pa TVSH. Diferenca mes fondit limit dhe vlerës fituese është vetëm 0.35 lekë, ose 35 qindarka. Praktikisht, Albcontrol ka përdorur pothuajse të gjithë fondin e parashikuar, duke realizuar një “kursim” aq të vogël sa nuk ka asnjë peshë reale ekonomike. Në përqindje, ulja është rreth 0.000005%, çka tregon se kontrata është dhënë thuajse në kufirin maksimal të shumës së vendosur në dispozicion.
Pikëpyetjet shtohen edhe më tej për shkak të llojit të procedurës së përdorur. Sipas të dhënave të tenderit, Albcontrol ka zgjedhur formulën “me negocim, pa njoftim”, duke mos zhvilluar një garë të hapur ku institucione të tjera shëndetësore mund të paraqisnin oferta dhe të konkurronin për çmimin. Në procedurë rezulton se ka marrë pjesë vetëm SALUS, i cila ishte njëkohësisht operatori i vetëm dhe fituesi i kontratës.
Në dokumentin për përzgjedhjen e fituesit thuhet se kriteri ka qenë oferta ekonomikisht më e favorshme bazuar në çmim. Megjithatë, kur në procedurë paraqitet vetëm një ofertues, është e vështirë të flitet për një krahasim real çmimesh. Nuk ka një ofertë të dytë më të lartë ose më të ulët, nuk ka konkurrencë mes operatorëve dhe nuk ka një garë që mund të sillte uljen e kostos për institucionin publik. Në këtë rast, oferta prej 6,666,666.65 lekësh është thjesht 35 qindarka poshtë fondit limit, një përputhje që kërkon shpjegim të detajuar nga autoriteti kontraktues.
Kompania SALUS mban NIPT-in K82311006T dhe në dokumentet e paraqitura administratori figuron Rition Margariti. Sipas të dhënave të pronësisë të pasqyruara në materialet e publikuara, Olti Peçini zotëron 80.26% të aksioneve të shoqërisë, ndërsa pjesa tjetër ndahet mes Anastas Peçinit, Sidney Stock dhe Franco Stock. Pra, kompania e kontrolluar në shumicë nga Olti Peçini ka përfituar kontratën e Albcontrol-it në një procedurë pa njoftim, me vetëm një ofertues dhe me një çmim që prek pothuajse deri në qindarkën e fundit fondin limit.
Kjo situatë ngre disa pyetje që Albcontrol dhe drejtori i saj, Dritan Isaku, duhet t’i sqarojnë publikisht. Si është përllogaritur fondi limit prej 6,666,667 lekësh? Mbi cilat oferta tregu ose të dhëna krahasuese është mbështetur kjo shumë? Sa operatorë ekonomikë janë kontaktuar përpara se të vendosej përdorimi i negocimit pa njoftim? Pse nuk u zhvillua një procedurë e hapur ku mund të konkurronin edhe spitale apo klinika të tjera private? Dhe mbi të gjitha, si ndodhi që oferta e vetme të ishte vetëm 35 qindarka më e ulët se fondi maksimal i parashikuar?
Përdorimi i procedurës me negocim pa njoftim nuk përbën automatikisht shkelje ligjore, por në një rast të tillë institucioni ka detyrimin të bëjë transparencë të plotë mbi arsyetimin, nevojën urgjente ose kushtet specifike që e kanë çuar drejt kësaj forme prokurimi. Kur mungon gara, kur paraqitet vetëm një kompani dhe kur oferta fituese është praktikisht identike me fondin limit, dyshimet për një procedurë të paracaktuar ose për mungesë reale negocimi bëhen të pashmangshme.
Albcontrol duhet të publikojë dokumentet e plota të negocimit, studimin e tregut, ofertat paraprake të marra në konsideratë dhe argumentet ligjore që justifikojnë shmangien e konkurrencës së hapur. Pa këto sqarime, tenderi mbetet një procedurë shumë e dyshimtë, ku fondi publik prej mbi 6.6 milionë lekësh i është dhënë një operatori të vetëm, ndërsa “kursimi” për institucionin është kufizuar në vetëm 35 qindarka.
