Në një kohë kur kombet krenohen me gjuhën, kulturën dhe identitetin e tyre, në një nga trojet ku jetojnë shqiptarë po ndodh një ngjarje që ka tronditur shumë zemra: studentëve shqiptarë po u mohohet e drejta për të zhvilluar një provim në gjuhën shqipe, në gjuhën e nënës së tyre, në gjuhën që i mbajti gjallë shqiptarët ndër shekuj.
Shqipja nuk është thjesht një gjuhë. Shqipja është histori, është gjak, është sakrificë. Është zëri i një kombi që i mbijetoi pushtimeve, ndalimeve dhe përpjekjeve të panumërta për t’u zhdukur. Është gjuha që rilindasit mbrojtën me jetën e tyre, gjuha për të cilën u burgosën mësues, u dogjën libra dhe u vranë patriotë, vetëm sepse donin që brezat e ardhshëm të flisnin dhe të shkruanin shqip.
E megjithatë, sot, në vitin 2026, studentë shqiptarë detyrohen të luftojnë ende për një të drejtë elementare: të mësojnë dhe të testohen në gjuhën e tyre amtare.
Pavarësisht presioneve dhe heshtjes së shumë institucioneve shqiptare, studentët nuk janë dorëzuar. Ata kanë zgjedhur të ngrejnë zërin për gjuhën e tyre, për identitetin e tyre dhe për dinjitetin e çdo shqiptari. Sepse të mohosh gjuhën e një populli do të thotë të tentosh t’i shuash rrënjët.
Por historia ka treguar se shqipja nuk është përkulur kurrë.
Nga Kongresi i Manastirit, ku burrat e kombit bashkuan alfabetin shqiptar, deri tek mësuesit që hapnin fshehurazi shkolla shqipe, kjo gjuhë ka mbijetuar falë sakrificës së mijëra njerëzve që nuk pranuan ta tradhtonin identitetin e tyre. Shqipja ka kaluar nëpër flakë, ndalime dhe terror, por nuk u zhduk kurrë.
Kjo është gjuha e Naim Frashërit, e Migjenit, e Fishtës, e Mjedës dhe e çdo shqiptari që e mbrojti si gjënë më të shenjtë që i fali Zoti. Është një nga gjuhët më të vjetra në Europë, një pasuri që shqiptarët nuk e morën dhuratë, por e fituan me gjak.
Ndaj sot revolta e studentëve nuk është vetëm një protestë për një provim. Është një thirrje për respekt ndaj gjuhës shqipe. Një kujtesë se shqiptarët mund të durojnë shumë gjëra, por kurrë mohimin e gjuhës së tyre. Sepse shqipja është mohuar, është ndaluar por kurrë s'është shuar!/ I.Cani
