Çdo mëngjes, pranë liqenit, mes zhurmës së hapave dhe të qeshurave të fëmijëve, shfaqet një figurë që nuk kalon pa u vënë re: Mickey Mouse. Me kostumin e njohur, dorashkat e bardha dhe buzëqeshjen e pandryshuar, ai përshëndet çdo fëmijë sikur të ishte takimi më i rëndësishëm i ditës.
Por pas kësaj maske, fshihet një histori që pak e njohin.
Ai është një burrë në moshë, i lodhur nga vitet dhe nga jeta, por që nuk ka zgjedhur të dorëzohet. Çdo ditë vesh kostumin e Mickey Mouse dhe del buzë liqenit, jo vetëm për të sjellë gëzim tek fëmijët, por edhe për të siguruar bukën e përditshme.
Fëmijët e rrethojnë, qeshin, bëjnë foto, e përqafojnë pa ditur se brenda atij kostumi ndodhet një njeri që mban mbi supe një jetë të tërë sakrificash. Për ta, ai është thjesht një personazh i dashur. Për veten e tij, është një mënyrë për të mbijetuar.
Nën vapën e verës apo të ftohtin e dimrit, ai vazhdon të qëndrojë aty. Djersin, lodhet, por nuk e heq buzëqeshjen. Sepse e di që për disa minuta, ai mund të bëjë një fëmijë të lumtur. Dhe ndoshta, në atë lumturi të vogël, gjen edhe forcën për të vazhduar.
Në një botë që shpesh kalon me nxitim pranë njerëzve si ai, historia e tij është një kujtesë e heshtur: ndonjëherë, pas buzëqeshjeve më të mëdha, fshihen betejat më të vështira.
