Një tjetër kantier ndërtimi është hapur pranë Digës së Liqenit në Tiranë, duke rikthyer në vëmendje një nga debatet më të forta urbane, zhdukjen graduale të hapësirave publike. Zona që dikur shihej si një nga mushkëritë e fundit të qytetit po i nënshtrohet presionit të betonit, ndërsa lejet për ndërtime shumëkatëshe vazhdojnë të jepen pa një transparencë bindëse për publikun.
Ironia qëndron te fakti se vetë Erion Veliaj dikur ishte ndër zërat më të fortë kundër ndërtimeve të tilla. Protestat e tij publike dhe retorika kundër betonizimit krijuan pritshmëri se drejtimi i qytetit do të merrte një kah tjetër. Por sot, i njëjti institucion që ai drejton po firmos projekte që bien ndesh me ato premtime, duke e kthyer qëndrimin e dikurshëm në një shembull të qartë të standardeve të dyfishta.
Ky zhvillim nuk është thjesht çështje hipokrizie politike, por një problem i drejtpërdrejtë për cilësinë e jetës në qytet. Tirana po shndërrohet në një hapësirë të mbingarkuar me ndërtime, ku mungojnë oborret, parqet dhe zonat rekreative për fëmijët dhe familjet. Në vend të një vizioni të qëndrueshëm urban, qytetarët po përballen me një model zhvillimi që favorizon betonin mbi jetesën, interesin privat mbi atë publik.
