Një zjarrfikës shqiptar që punon në Gjermani ka bërë një krahasim që të lë pa fjalë, duke vendosur përballë dy realitete krejt të ndryshme të të njëjtit profesion.
Në Gjermani, shërbimi zjarrfikës funksionon me standarde të larta dhe të mirëorganizuara. Çdo ndërhyrje bëhet me automjete moderne dhe të pajisura plotësisht, me furnizim të sigurt me ujë dhe karburant, si dhe me uniforma dhe pajisje mbrojtëse që garantojnë sigurinë e punonjësve në çdo situatë. Çdo detaj është i planifikuar, sepse aty jeta e zjarrfikësit trajtohet si prioritet absolut.
Ndërsa në Shqipëri, sipas tij dhe dëshmive të kolegëve, realiteti është shumë më i vështirë. Shpesh raportohen mungesa në mjete bazë, automjete të amortizuara, pajisje të pamjaftueshme mbrojtëse dhe raste kur vetë zjarrfikësit detyrohen të mbulojnë me shpenzimet e tyre atë që duhet të garantojë shteti. Në terren, kjo do të thotë më shumë rrezik, më shumë pasiguri dhe një betejë që nuk zhvillohet vetëm me flakët, por edhe me mungesat.
Ky kontrast është i fortë dhe i pamohueshëm: në njërën anë një sistem i strukturuar deri në detaj, në tjetrën një shërbim që shpesh mbështetet te përkushtimi dhe sakrifica personale e punonjësve për të funksionuar.
Megjithatë, pavarësisht kushteve të vështira, zjarrfikësit shqiptarë vazhdojnë të jenë në vijën e parë të rrezikut. Ata hyjnë aty ku të tjerët largohen, duke treguar çdo ditë se profesionalizmi dhe guximi i tyre nuk mungon, edhe kur kushtet nuk janë në lartësinë që meriton ky shërbim jetik.
