Plakja e përshpejtuar e popullsisë në Shqipëri po rrit ndjeshëm kërkesën për shërbime kujdesi për të moshuarit, ndërkohë që kapacitetet publike mbeten shumë të kufizuara. Aktualisht, shteti mund të ofrojë shërbim vetëm për rreth 370 pensionistë në azilet ekzistuese, ndërsa mijëra të tjerë mbeten të varur nga familja ose tregu privat. Paralelisht, kërkesa për kujdestarë në shtëpi është rritur ndjeshëm, duke u reflektuar edhe në shtimin e njoftimeve për punësim në këtë sektor.
Shërbimet private, megjithëse më të disponueshme, kanë kosto të larta që shpesh janë të papërballueshme për familjet shqiptare. Pagesat për kujdestarë variojnë deri në 80 mijë lekë në muaj, ndërsa qëndrimi në azile private mund të arrijë deri në 120 mijë lekë ose më shumë, sidomos për rastet që kërkojnë kujdes intensiv mjekësor. Për pasojë, shumë familje përballen me vështirësi financiare për të siguruar kujdesin e nevojshëm për të afërmit e tyre të moshuar.
Sociologët theksojnë se emigracioni dhe rritja e numrit të të moshuarve që jetojnë vetëm po e thellojnë këtë problem social. Me rreth 64 mijë persona mbi 60 vjeç që jetojnë të vetmuar dhe me një rritje të ndjeshme të grupmoshave të vjetra, nevoja për politika mbështetëse, zgjerim të shërbimeve dhe investime në sektorin e kujdesit për të moshuarit konsiderohet urgjente.
