Një tender i ri i shpallur nga Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve dhe Ndriçimit Publik në Bashkinë e Tiranës ka ngritur dyshime të forta mbi mënyrën se si po menaxhohen taksat e qytetarëve në mes të vitit 2026.
Procedura e hapur nën firmën e drejtorit Piro Sinjari, me një fond limit prej 1.7 milionë eurosh përfshirë TVSH-në, synon zyrtarisht mirëmbajtjen dhe menaxhimin e Sheshit "Skënderbej".
Megjithatë, një analizë e dokumentacionit dhe e situatës në terren tregon se ky projekt mund të jetë një skemë e mirëfilltë për pagesa të pajustifikuara, pasi shumë prej shërbimeve të kërkuara, ose janë të mbuluara nga kontrata të tjera, ose kryhen rregullisht nga punonjësit e thjeshtë të bashkisë.
Pika më e paqartë e këtij tenderi lidhet me objektin e shërbimit, ku përfshihet pastrimi i pjesëve të jashtme të ndërtesave. Kjo kërkesë ngre një pikëpyetje të madhe mbi transparencën, pasi në hapësirën e Sheshit "Skënderbej" nuk ekzistojnë ndërtesa që janë nën administrimin e drejtpërdrejtë të Bashkisë së Tiranës.
Institucionet kryesore rreth sheshit, si Muzeu Historik Kombëtar dhe Pallati i Kulturës, varen nga Ministria e Kulturës dhe çdo ndërhyrje apo investim në to duhet të kryhet nga organet qendrore.
Kjo lë të kuptohet se fondi prej 1.7 milionë eurosh po kërkohet për shërbime që teknikisht nuk mund të ekzekutohen në objektet ekzistuese nga kjo drejtori.
Për më tepër, vetë struktura e sheshit është ende nën mbrojtjen e garancisë teknike. Sipas kushteve të ndërtimit, kompania që realizoi projektin në vitin 2017 ka një detyrim kontraktor 12-vjeçar për të riparuar çdo dëmtim apo defekt që mund të shfaqet deri në vitin 2029.
Nëse pllakat apo sistemet e sheshit kanë nevojë për riparim, ato duhet të kryhen pa asnjë kosto shtesë nga firma ndërtuese. Shpallja e një tenderi të ri për këto riparime sugjeron se Bashkia po kërkon të paguajë sërish për punë që tashmë janë të garantuara, duke shmangur llogaridhënien e kontraktorit origjinal dhe duke rënduar buxhetin publik.
Në aspektin e mirëmbajtjes së përditshme, situata bëhet edhe më absurde kur merret parasysh puna që bën Ndërmarrja e Pastrim-Gjelbërimit. Prej vitesh, fshirja e sheshit, krasitja e pemëve dhe vaditja e hapësirave të gjelbra kryhen nga punonjësit e kësaj ndërmarrjeje, të cilët paguhen me rroga mujore nga bashkia.
Tenderi i Piro Sinjarit duket se dublon pikërisht këto shërbime rutinë, duke krijuar një mbivendosje të pakuptimtë ku privati do të paguhet me miliona euro për punë që në fakt bëhen nga punëtorët e shtetit me mjete të shtetit.
Kjo praktikë ngre dyshime se kemi të bëjmë me një skemë të përsëritur, ku fonde të mëdha prokurohen për shërbime që nuk kanë nevojë reale për kontraktorë të jashtëm. Në këto rrethana, Piro Sinjari dhe Bashkia e Tiranës janë përpara detyrimit për të sqaruar publikisht se mbi çfarë preventivi teknik është llogaritur shifra prej 1.7 milionë eurosh.
Pa një shpjegim të detajuar se cilat janë ato riparime që nuk i mbulon garancia dhe pse nuk mjaftojnë strukturat ekzistuese të bashkisë, ky tender mbetet në hije si një procedurë që mund të shërbejë vetëm për të qarkulluar para publike drejt interesave private, duke lënë pas dyshime të forta për abuzim me detyrën dhe fryrje artificiale të kostove.
