Në një botë që nxiton dhe ku gjithçka duket e përkohshme, një imazh i shkrepur rastësisht në oborrin e Kishës së Laçit sot, na kujton se disa gjëra janë të përjetshme. Fotoja tregon një çift të moshuar, të kapur dorë për dore, teksa ecin me hapa të sigurt drejt besimit dhe njëri-tjetrit, duke sfiduar vitet mbi supe.
Ajo që e bën këtë imazh akoma më të veçantë është veshja e zonjës. E veshur me kostumin tradicional, me shaminë e bardhë që shkëlqen nën rrezet e diellit dhe çorapet e punuara me mjeshtëri, ajo duket si një personazh që ka dalë nga arkivat e vyera të kulturës sonë. Ky nuk është thjesht një udhëtim drejt kishës, por një dëshmi e gjallë e rrënjëve dhe dinjitetit që brezi i vjetër mbart me aq dashuri.
Detaji që ka rrëmbyer zemrat e njerëzve është shtrëngimi i duarve. Pa fjalë, pa zhurmë, thjesht një mbështetje e palëkundur që tregon se pas dekadash bashkëjetese, rruga bëhet më e lehtë kur e bën me njeriun e zemrës. Në sfondin e një turme njerëzish që lëvizin, ky çift duket sikur ka krijuar botën e vet, ku qetësia dhe respekti janë ligji suprem.
Kisha e SHNA NDOUT në sfond, me thjeshtësinë e saj prej guri dhe kryqin që ngrihet drejt qiellit, plotëson këtë tablo hyjnore. Për shumë njerëz, kjo foto është një thirrje për t'u kthyer te vlerat e vërteta: te familja, te besimi dhe te thjeshtësia e të qenit pranë njëri-tjetrit në çdo hap të jetës. Nëse po kërkonit një arsye për të besuar te dashuria e vërtetë, kjo foto jua jep përgjigjen pa pasur nevojë për asnjë fjalë.
