Sot kujtohet fillimi i fushatës ajrore të NATO më 24 mars 1999, kur bombat e para ranë pranë Beogradi, duke shënuar nisjen e një prej ndërhyrjeve më të rëndësishme ushtarake në Evropën e pas Luftës së Ftohtë. Objektivat kryesore ishin infrastruktura ushtarake dhe strategjike të Ushtrisë së Jugosllavisë, ndërsa shumë avionë operonin nga zona e Deti Adriatik.
Gjatë bombardimeve u goditën një sërë objektesh kyçe, përfshirë ndërtesa qeveritare, fabrika armësh si ajo e Kragujevci, ura dhe kulla transmetimi. Ndër shënjestrat më të njohura ishte edhe godina e transmetuesit shtetëror serb, ku humbën jetën 16 persona, si dhe ura në Novi Sadi që u shkatërrua plotësisht. Një nga ngjarjet më tragjike ndodhi kur një tren pasagjerësh u godit në jug të Serbisë, duke shkaktuar dhjetëra viktima civile.
Megjithëse synimet ishin ushtarake, bombardimet prekën edhe civilët. Sipas autoriteteve serbe, numri i të vrarëve varion nga 1200 deri në 2500 persona. Shumë ndërtesa në Beogradi, përfshirë selinë e ushtrisë dhe ministritë, pësuan dëme të rëndadisa prej të cilave mbeten të dukshme edhe sot, si dëshmi e një periudhe të dhimbshme dhe vendimtare në historinë e rajonit.
Urdhrin për nisjen e fushatës ajrore e dha presidenti i atëhershëm i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Bill Clinton, i cili theksoi se ndërhyrja ishte e domosdoshme pas dështimit të përpjekjeve për një zgjidhje paqësore dhe për të ndalur dhunën e regjimit të Slobodan Milošević në Kosovë.
Pas 78 ditësh bombardimesh, operacioni përfundoi më 10 qershor 1999 me miratimin e Rezolutës 1244 të OKB-së, duke mundësuar kthimin e mbi 800 mijë refugjatëve në shtëpitë e tyre. Vendosja e misionit paqeruajtës KFOR shënoi fillimin e një epoke të re sigurie, ndërsa lufta la pas rreth 13 mijë viktima dhe mijëra persona ende të zhdukur, duke mbetur një plagë e thellë në historinë e Kosovës.
