Tregtia me Kubën është drejt kolapsit, ndërsa administrata e Donald Trump po rrit presionin ndaj udhëheqjes së Partisë Komuniste Kubaneze, në një përpjekje të qartë për ndryshim regjimi.
Sipas të dhënave të fundit, furnizimet me naftë, ushqime dhe mallra të tjera drejt Kubës kanë rënë ndjeshëm gjatë muajit mars. Numri i anijeve që mbërrijnë në portet kubane ka pësuar rënie drastike, duke arritur nivelin më të ulët që prej vitit 2017. Aktualisht, thuajse nuk ka asnjë tanker të huaj në rrugë drejt ishullit.
Ky “bllokim i heshtur”, që ngjan me një rrethim detar jozyrtar, po godet drejtpërdrejt jetën e mbi 11 milionë banorëve të vendit. Raportohet për ndërprerje masive të energjisë elektrike, mungesë karburanti për ambulanca dhe gjeneratorë spitalesh, si dhe vështirësi serioze në furnizimin me ushqime.
Ndërkohë, presidenti kuban Miguel Díaz-Canel është vënë nën presion të fortë për të lënë pushtetin, si pjesë e negociatave që synojnë shmangien e një ndërhyrjeje të mundshme ushtarake nga SHBA.
Retorika e Trump është bërë gjithnjë e më agresive. Ai ka deklaruar se mund të “marrë Kubën” në një të ardhme të afërt, pa sqaruar qartë se çfarë nënkupton kjo. Kjo vjen pasi SHBA ndërmori një operacion të suksesshëm për rrëzimin e aleatit kryesor të Havanës, ish-presidentit venezuelian Nicolás Maduro.
Frika nga reagimi amerikan ka bërë që kompani dhe vende të tjera të tërhiqen nga bashkëpunimi me Kubën, duke shmangur çdo rrezik për t’u futur në “radarin” e Uashingtonit.
Nga ana tjetër, Kuba akuzon SHBA-në për një “bllokadë karburanti”, ndërsa administrata amerikane e mohon këtë term, duke qenë e vetëdijshme se sipas ligjit ndërkombëtar, një veprim i tillë mund të konsiderohet agresion ndaj civilëve.
Kriza aktuale po kujton periudha të errëta të historisë së vendit, si pasojat e Cuban Missile Crisis apo vështirësitë ekstreme pas rënies së Bashkimit Sovjetik. Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se situata aktuale mund të jetë edhe më e rëndë.
Edhe pse SHBA ka lejuar dërgimin e ndihmave humanitare dhe ka premtuar mbështetje për sektorin privat në Kubë, kritikët e konsiderojnë këtë strategji të pamjaftueshme dhe të vështirë për t’u zbatuar në praktikë.
Ndërkohë, popullsia kubane mbetet e kapur mes krizës ekonomike dhe pasigurisë për të ardhmen. Sipas raportimeve, shumë qytetarë kërkojnë ndryshim, por njëkohësisht druhen nga ndikimi i drejtpërdrejtë amerikan në vendin e tyre.
Në një situatë gjithnjë e më të tensionuar, mbetet e paqartë se deri ku do të shkojë kjo përplasje dhe cilat do të jenë pasojat për rajonin dhe më gjerë.
