Në fushat e gjera të Argjentinës ndodhet një nga historitë më prekëse të dashurisë që është shndërruar në një vepër të jashtëzakonshme arti në natyrë. Nga ajri duket si një kitarë gjigante e mbuluar nga gjelbërimi, por pas saj fshihet një histori përkushtimi që zgjati plot 40 vite.
Pas këtij monumenti të gjallë qëndron fermeri Pedro Martín Ureta. Në vitin 1977, jeta e tij ndryshoi përgjithmonë kur bashkëshortja e tij, Graciela, ndërroi jetë papritur. Humbja e saj e la familjen të shkatërruar, por Ureta vendosi ta kthente dhimbjen në një simbol dashurie që do të jetonte përtej kohës.
Së bashku me fëmijët e tij, ai nisi një projekt të pazakontë: të krijonte në tokën e fermës një kitarë gjigante, instrumentin e preferuar të gruas së tij. Për ta bërë realitet këtë ide, ai mbolli më shumë se 7 mijë pemë, duke vizatuar mbi tokë formën e instrumentit.
Pemët e selvisë u përdorën për konturet e kitarës, ndërsa eukaliptët blu krijuan “telat”, duke formuar një kontrast që dallohet qartë nga lartësia. Vitet kaluan dhe projekti u rrit bashkë me pemët, derisa pas katër dekadash pune dhe përkushtimi, kitarja natyrore mori formën e saj madhështore.
Sot ajo shtrihet në rreth një kilometër gjatësi, aq e madhe sa mund të shihet nga avionët dhe madje është fotografuar edhe nga satelitët e NASA-s.
Një detaj sa njerëzor, aq edhe prekës i kësaj historie është se vetë Ureta nuk e ka parë kurrë nga ajri, pasi ka frikë nga fluturimi. Ai e ka parë vetëm në fotografi, por e di se mesazhi i dashurisë që mbolli në tokë është bërë i dukshëm nga qielli.
Kjo kitarë gjigante nuk është thjesht një pyll. Është dëshmia se ndonjëherë dashuria nuk shkruhet me fjalë, por mbillet në tokë dhe rritet për dekada.
