Ali Khamenei, lideri suprem i Republikës Islamike të Iranit për gati katër dekada, u vra më 28 shkurt gjatë sulmeve ajrore të ndërmarra nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Izraeli, në moshën 86-vjeçare. I lindur në Mashhad më 1939 dhe pasues i Ruhollah Khomeini që nga viti 1989, ai konsiderohej autoriteti më i lartë politik dhe fetar në vend, me kontroll të drejtpërdrejtë mbi ushtrinë, gjyqësorin dhe Gardën Revolucionare. Mbështetësit e përshkruanin si udhëheqës të urtë dhe mbrojtës të vlerave islamike, ndërsa kritikët si një figurë autoritare që e izoloi Iranin në arenën ndërkombëtare.
Gjatë sundimit të tij, Khamenei përforcoi linjën e ashpër kundër Perëndimit, duke i cilësuar shpesh Shtetet e Bashkuara të Amerikës si “Djalli i Madh” dhe duke akuzuar Uashingtonin për përpjekje të vazhdueshme për rrëzimin e Republikës Islamike. Ai mbështeti zgjerimin e ndikimit rajonal të Iranit përmes rrjetit të aleatëve dhe grupeve të armatosura në Lindjen e Mesme, ndërsa brenda vendit u përball me protesta të njëpasnjëshme nga demonstratat për krizën ekonomike në 2017 e 2019, te lëvizja masive pas vdekjes së Mahsa Aminit në 2022 dhe trazirat e përgjakshme të fundvitit 2025, ku organizatat e të drejtave të njeriut raportuan mijëra të vrarë.
Figura e tij mbetet thellësisht përçarëse, një klerik që në rini njihej për dashurinë ndaj poezisë dhe debatit intelektual, por që si lider suprem konsolidoi pushtetin me dorë të hekurt, burgosi kundërshtarë politikë dhe forcoi rolin e aparatit të sigurisë. Vdekja e tij hap një kapitull të ri për Iranin, ndërsa Asambleja e Ekspertëve pritet të zgjedhë pasardhësin e tij në një moment tensionesh të larta të brendshme dhe rajonale.
