Gara e “Big Air” në Lojërat Olimpike Dimërore 2026 në Milano-Cortina u kthye për pak çaste nga spektakël në heshtje totale, pasi 18-vjeçari finlandez Elias Lajunen pësoi një rrëzim të rëndë gjatë kualifikueseve të meshkujve.
Ai u rrëzua rëndë pasi tentativa me shumë rrotullime ajrore nuk u realizua siç duhet dhe humbi ekuilibrin në ulje. Ai mbeti i shtrirë pa lëvizur për disa sekonda në zonën e uljes, duke ngrirë atmosferën në impiant. Stafi mjekësor ndërhyri menjëherë dhe Lajunen u largua me barelë.
Sipas Komitetit Olimpik Finlandez, sportisti rifitoi vetëdijen dhe ishte i ndërgjegjshëm, madje përshëndeti publikun me gishtin e madh lart ndërsa po trajtohej. Zyrtarët e ekipit bënë me dije se ai lëvizte gjymtyrët, por u dërgua në spital për ekzaminime të mëtejshme. Statusi i tij për vazhdimin e garës mbetet i paqartë.
Në “Big Air” gjithçka vendoset në pak sekonda. Sportisti merr shpejtësi, hidhet nga një rampë gjigante dhe tenton kombinime rrotullimesh në ajër përpara se të ulet në pistën e fortë të dëborës.
Por mjafton një llogaritje e gabuar, pak më shumë shpejtësi, një shtytje jo e saktë apo një rrotullim i pambyllur mirë, dhe ulja kthehet në përplasje. Në këtë disiplinë, diferenca mes një momenti spektakolar dhe një aksidenti është minimale.
Kualifikueset e së dielës u karakterizuan nga truke me vështirësi shumë të lartë, në një “garë progresi” ku sportistët shtyjnë vazhdimisht kufijtë. Në një format ku vlerësohen pikët maksimale dhe jo qëndrueshmëria, tundimi për të tentuar lëvizjen më të vështirë është i madh.
Për Lajunen, kjo ishte Olimpiada e parë. Ai sapo kishte kaluar në nivel profesional dhe kishte përfaqësuar Finlandën edhe në slopestyle. Në Botërorin 2025 u rendit i 31-ti në slopestyle dhe i 32-ti në Big Air.
Ai vjen nga një familje me traditë olimpike: babai i tij, Samppa Lajunen, është tre herë kampion olimpik në kombinimin nordik.
Finalja e “Big Air” për meshkuj mbetet e planifikuar për 17 shkurt, por rrëzimi i Lajunen ka rikthyer në qendër të vëmendjes debatin mbi rrezikun në këtë disiplinë ekstreme.
Në një sport ku spektakli lind nga guximi për të tentuar të pamundurën, kufiri mes lavdisë dhe rrezikut mbetet jashtëzakonisht i hollë.
