Princeshë Diana nuk u bë kurrë Mbretëreshë e Britanisë në kuptimin zyrtar të kurorës. Por për miliona njerëz në mbarë botën, ajo mbeti dhe do të mbetet gjithmonë “Mbretëresha e Zemrave”.
Në një nga intervistat më të famshme të saj, në vitin 1995, Diana dha një përgjigje që sot tingëllon edhe më e fortë, edhe më e dhimbshme, edhe më e vërtetë se kurrë.
Kur gazetari e pyeti nëse mendonte se do të bëhej ndonjëherë Mbretëreshë, ajo u përgjigj prerë:
“Jo, nuk e mendoj. Jo.”
Por fjalia që pasoi ishte ajo që e ktheu këtë intervistë në histori.
“Unë do të dëshiroja të isha një mbretëreshë në zemrat e njerëzve, në zemrat e tyre…”
Diana e tha këtë jo si një shprehje romantike, por si një deklaratë të qartë për mënyrën si e shihte rolin e saj: jo si një figurë protokolli, por si një njeri që donte të kishte kuptim real për njerëzit.
“Institucioni ku u martova më sheh si humbëse”
Në të njëjtën intervistë, ajo foli hapur për raportin e ftohtë me institucionin mbretëror, duke thënë se nuk besonte se shumë njerëz do ta donin si Mbretëreshë, dhe me “shumë njerëz”, ajo i referohej vetë familjes mbretërore.
Sipas Dianës, ata kishin vendosur që ajo ishte një “humbëse”, një person “pa të ardhme”.
Dhe kur u pyet pse mendonte kështu, Diana dha një përgjigje që përmbledh gjithë personalitetin e saj:
“Sepse unë i bëj gjërat ndryshe… sepse nuk ndjek një libër rregullash… sepse udhëhiqem nga zemra dhe jo nga koka.”
Gruaja që theu protokollin me një përqafim
Pikërisht kjo ishte arsyeja pse Diana u dashurua nga njerëzit: ajo nuk sillej si një statujë mbretërore. Ajo sillej si një njeri.
Në një kohë kur monarkia mbahej në distancë të ftohtë nga populli, Diana guxoi të bënte gjërat që në atë kohë konsideroheshin “të papërshtatshme” për një princeshë:
Ajo nuk kishte frikë të tregonte emocione. Dhe kjo, për shumë njerëz, ishte një lloj guximi që rrallë shihet.
Luftoi për njerëzit kur të tjerët mbyllnin sytë
Humanizmi i Dianës nuk ishte thjesht imazh. Ishte veprim.
Ajo u angazhua në kauza që në atë kohë kishin stigma të fortë, si:
Në çdo dalje të saj, Diana nuk kërkonte të dukej “perfekte”, por të ishte e dobishme.
“Dikush duhet të dalë jashtë dhe t’i dojë njerëzit”
Në fund të intervistës, Diana tha diçka që sot tingëllon si testament:
“Dikush duhet të dalë jashtë, t’i dojë njerëzit dhe ta tregojë këtë dashuri.”
Ndoshta pikërisht kjo e bën Dianën kaq të paharrueshme: ajo e tregoi dashurinë pa frikë. Pa maskë. Pa protokoll.
Dhe edhe pse u largua tragjikisht nga jeta në vitin 1997, “Mbretëresha e Zemrave” mbeti aty ku ajo vetë e dëshironte: në zemrat e njerëzve.
