Më 26 maj 2017, një moment i çuditshëm në historinë moderne të NATO-s pushtoi mediat dhe rrjetet sociale: Presidenti Donald Trump shtyu kryeministrin e Malit të Zi për t’u vendosur përpara në foton zyrtare gjatë një samiti të aleancës në Bruksel.
Ngjarja, edhe pse në dukje banale, u shndërrua në simbolin e stilit të drejtpërdrejtë të diplomacisë amerikane gjatë mandatit të tij të parë dhe të qasjes “America First” ndaj aleatëve euroatlantikë.
Ish-kryeministri malazez, Duško Markoviç, e konsideroi atëherë momentin si “aksidental dhe të paqëllimshëm”, por videoja u shpërnda gjerësisht për mënyrën joformale dhe atë që kritikët e konsiderojnë si provokuese, të Trump-it ndaj partnerëve strategjikë.
Sot, në fillim të vitit 2026, marrëdhënia mes Presidentit Trump dhe aleancës ushtarake perëndimore duket më komplekse se kurrë. Mes tensioneve të reja globale, qëndrimet e administratës amerikane janë bërë pjesë e debatit mbi rolin e SHBA-së brenda NATO-s.
Së fundmi, Trump ka theksuar rëndësinë strategjike të Groenlandës për sigurinë kombëtare të SHBA-së, duke lënë të hapur mundësinë e marrëveshjeve me aleancën për kontrollin e saj.
Kjo qasje ka rritur shqetësime te disa vende aleate, sidomos pas paralajmërimeve për masa tregtare ndaj Europës, të lidhura me interesat strategjike amerikane.
Nga ana tjetër, zëra kritikë brenda NATO-s theksojnë se forca e vërtetë e aleancës mbetet solidariteti dhe besimi i ndërsjellë, themele mbi të cilat u ndërtua pakti pas Luftës së Dytë Botërore.
Ky paralelizëm mes incidentit të vitit 2017 dhe sfidave të vitit 2026 pasqyron evolucionin e marrëdhënieve SHBA–NATO: nga një moment simbolik në një debat thelbësor mbi rolin e Amerikës në sigurinë globale.
