Një video e bërë virale në rrjetet sociale ka ofruar një dëshmi argëtuese dhe shqetësuese njëkohësisht të "instinktit të tufës", ku shoferët në një rrugë me mjegull duken se kanë humbur aftësinë për të menduar në mënyrë të pavarur.
Videoja e shpërndarë gjerësisht në rrjet, e cila dyshohet se është filmuar në SHBA, tregon një situatë surreale. Një rresht i gjatë makinash, në vend që të lëvizin normalisht, janë ndalur dhe bllokuar në mes të rrugës.
Gjithçka duket se nis kur shoferi i parë, për një arsye krejt të parëndësishme, ndaloi mjetin e tij pikërisht në mes të rrugës, në korsinë e dedikuar për lëvizje, duke shkaktuar një bllokim të pakuptimtë.
Çfarë ndodh më pas është thelbi i "sjelljes si dele": Në vend që shoferët pas tij të manovronin dhe të vazhdonin me kujdes lëvizjen, ata vendosën të ndalonin pas mjetit të parë. Makinë pas makine, në mënyrë të padiskutueshme, u rreshtuan në qendër të rrugës, duke e bllokuar atë plotësisht.
Rruga duket relativisht e lirë për lëvizje, por askush nuk guxoi të thyejë "rregullin" e sapokrijuar nga shoferi i parë, përveç njërit prej shoferëve, i cili duket se e kuptoi absurditetin dhe u largua nga rreshti, ndërsa të gjithë të tjerët vazhduan të prisnin me durim, duke pritur 'urdhrin' e pashkruar për të lëvizur.
Kjo video, e cila ka marrë miliona shikime në rrjet, shërben si një "eksperiment natyror" mbi sjelljen kolektive. Mjafton që një individ të bëjë një veprim të pakuptimtë, si ndalimi në mes të rrugës, që të tjerët, të kapur nga pasiguria, të ndjekin shembullin, duke shkaktuar kaos për veten dhe përdoruesit e tjerë të rrugës.
E thënë në mënyrë sarkastike: Kjo është prova që ne "nuk jemi më superiorë se delet"; kur ka mjegull, ne ndjekim çdo sinjal, sado absurd të jetë ai, thjesht sepse na frikëson ideja e të ecurit ndryshe nga turma.
Videoja e bën të qartë se në momente pasigurie, mendimi kritik pushon dhe njerëzit preferojnë të imitojnë gabimin e tjetrit, sesa të bëjnë një vlerësim të pavarur. Kjo shërben si një kujtesë e mprehtë e rrezikut që vjen kur nuk marrim fatin në duart tona, por ndjekim verbërisht tjetrin.
