Kryeministri Edi Rama duket se po shtyn në skenë të njëjtën lojë të vjetruar: mbrojtjen e përfaqësuesve të tij të lartë edhe kur ata akuzohen për marrëdhënie të dyshimta me korrupsionin. Ditët e fundit, ai vazhdon ta mbrojë hapur zv.kryeministren Belinda Balluku, pavarësisht akuzave të ngritura nga SPAK për përfshirje në një aferë të rëndë korrupsioni lidhur me tenderin e tunelit të Llogarasë.
Ndërsa drejtësia po shqyrton rrethanat e mprehta të çështjes, Rama zgjodhi ta shfaqë Ballukun në një aktivitet rutinë si “OSHEE Charge”, duke e mbajtur në pozicione të larta dhe duke shmangur çdo shpjegim të qartë për rolin e saj në një prej aferave më të kushtueshme të infrastrukturës në vend. Përballë situatës, opozita dhe analistët e konsiderojnë këtë si një tjetër shembull të papërgjegjshmërisë së këtij regjimi ndaj parimeve të shtetit të së drejtës.
Ata të opozitës e shohin këtë veprim si një ndërhyrje flagrante në sistemin e drejtësisë, që nuk respekton standardet europiane të transparencës dhe përgjegjshmërisë. Për Belindën Ballukun, akuzat për shkelje të barazisë në tendera dhe për kontroll të çdo hap të projekteve miliona euro, përbëjnë një test të rëndësishëm të integritetit të këtij administrimi, por Rama duket se është i vendosur ta mbrojë me çdo mënyrë.
Analistët si Lutfi Dervishi, vërejnë se kjo mbrojtje politike e një zyrtare të pandehur për korrupsion shkon shumë përtej linjave të debatit të brendshëm politik—ajo është një sfidë e hapur ndaj vlerave dhe standardeve europiane, duke i përligjur në thelb praktikat korruptive dhe duke minuar besueshmërinë e vendit në procesin e integrimit europian.
Më shumë se sa për drejtësinë, kjo situatë është një kartel që dëshmon se sistemi politik i regjimit aktual është shumë larg të qenit një sistem që mbështetet në ndershmëri dhe përgjegjësi. Deri tani, Rama është fokusuar në mbrojtjen “e së keqes” brenda edhe pse vendi, larg kësaj skene, po përballet me probleme të mëdha sociale, ekonomike dhe demokratike që viacojnë çdo shenjë shpresë për përmirësim të gjendjes.
Sigurisht, të gjithë e dimë se, për këta liderë, ndoshta “justifikimi” më i mirë është të merren me aleatët e jashtëm, por për qytetarët shqiptarë gjithçka kjo shihet si një tjetër etapë e një asfiksimi të hapur të së vërtetës dhe të së drejtës. Dhe ndërsa Rama shkon në “turne” ndërkombëtar për t’u treguar si lider i suksesshëm, realiteti në Shqipëri është se sistemi i drejtësisë, dhe integriteti i shtetit, kanë mbetur shumë larg standardeve europiane.
Kështu, ky betejë mes kurajës së ndershmërisë dhe alarmit të korrupsionit ndërkombëtar të mbrojtur politikisht, vetëm sa shton peshën e një risi të trishtë për vendin: atë të sundimit të interesave dhe jo të së drejtës së barabartë për të gjithë shqiptarët.
