Protestat e zhvilluara para Bashkisë Durrës gjatë javëve të fundit nuk kanë dhënë rezultate konkrete, dhe ata theksojnë se nuk kanë ushtruar rezistencë fizike, por ndjehen të harruar dhe të braktisur nga qeveria. “Nuk mundem ta kuptoj këtë situatë. Po na nxjerrin pa dëmshpërblim, pa ndonjë alternative strehimi,” shprehet Aledio Hoxha, duke shprehur shqetësimin e tij për të ardhmen.
Historiku i ngjarjes dhe situata ligjore
Banorët e kabinave të plazhit në rrugën “Albanopoli” prej viteve '90 jetojnë në kushte përkohshme, pas privatizimit të banesave shtetërore dhe mospërgatitjes së planeve për rinovim ose kthim në banesa të sigurta. Gjatë periudhës së viteve, janë përballur edhe me mungesë investimesh dhe status ligjor të paqartë, duke mbetur në pasiguri për më shumë se tre dekada.
Në vitin 2009, banorët thonë se kishin pasur shpresa për privatizim të banesave, por sipas informacionit që ata kanë siguruar, Bashkia Durrës kishte revokuar atë mundësi me shkresën nr. 5185 të datës 19 nëntor 2009, duke argumentuar se vendimi ishte në kundërshtim me ligjet në fuqi. Megjithatë, prej asaj kohe, banorët janë pjesë e një procesu të vështirë të të drejtave të pronësisë dhe janë pa ndonjë alternativë të dukshme strehimi.
Pas ndryshimeve ligjore dhe të proceseve të pronësisë, trualli ku ndodhen kabinat u kthye në pronë të pronarëve të rinj që prej vitit 2013, por banorët thonë se nuk janë të informuar për këtë dhe janë ndjerë të tradhëtuar nga institucionet publike. “Na kanë marrë nga aty pa na njoftuar, dhe na janë dorëzuar vendime që na përjashtojnë nga e drejta tonë për strehim,” shprehet avokatja Merita Dakovelli, e cila thekson se bashkia duhet të kishte ofruar zgjidhje alternative që prej vitit 2013.
Kërkesat dhe sfidat aktuale
Banorët shprehen se kërkojnë zgjidhje të ndershme dhe ndihmë ligjore, duke kërkuar që të paktën tërësisht të kuptojnë statusin e pronës dhe të gjejnë mundësi për një strehim të denjë. Ata shtojnë se përpiqen të përfitojnë nga programet e strehimit social që ofron Bashkia Durrës përmes portalit “e-albania”, por shumë prej tyre, sidomos të moshuarit dhe familjet vulnerabël, janë të painformuar ose nuk e dinë ku të drejtohen.
Nga ana tjetër, kryebashkiakja Emiriana Sako është shprehur se duhet të kalojnë në regjistra të posaçëm dhe strehimi social dhe se procesi i regjistrimit është i avancuar, por shumë prej banorëve janë të pavendosur për veprime konkrete. Ata thonë se janë të shqetësuar për të ardhmen e tyre dhe të fëmijëve të tyre, duke përmendur se ndihen të detyruar të largohen nga vendi që kanë njohur si shtëpi për dekada të tëra.
Ndërkohë, në qytetin bregdetar vijojnë edhe kundërshtimet ndaj projektit “TID Durrës,” që synon shpronësimin e rreth 170 pronarëve të vilave të vjetra në zonën arkeologjike. Këto protesta reflektojnë situatën e tensionuar sociale përpara një procesi të komplikuar shpronësimi, në të cilin mendohet se shumë qytetarë mund të mbeten pa zgjidhje të qarta për strehimin e tyre.
Në këtë atmosferë të pasigurt dhe të tensionuar, banorët e lagjes 13 presin përgjigje konkrete nga institucionet shtetërore për përfundimin e procesit të largimit dhe ofrimin e një alternative të qëndrueshme për jetesën e tyre, duke shpresuar në mbështetjen që meritojnë si qytetarë të këtij vendi.
